Wyróżnił on następujące wymiar: Wymiar wrażliwości (zdolność dostrzegania humoru sytuacyjnego, wynikająca z kompetencji poznawczych Wymiar metakomunikacyjny (odwołuje się do indywidualnych kompetencji poznawczych) Wymiar ekspresji emocjonalnej (jako zdolność wyrażania własnych emocji wynikająca emocjonalnych wymiarów temperamentu) Wymiar afirmacji humoru, (jako czerpanie przyjemności z wywoływania rozbawiania innych osób) lewo|mały|200x200px|Sir John Falstaff – Eduard von Grützner
Teoria analizy semantycznej Ta perspektywa badawcza stylów poczucia humoru została zaproponowana przez Gilliana Kirsha oraz Nicolasa Kupiera jej idea powstała na podstawie analizy semantycznej samoopisowych metod pomiaru poczucia humoru. Wyróżniono ten sposób trzy typy humoru: Typ humoru uspołecznionego (ang. socially skilled) – charakteryzuje się umiejętnym używaniem humoru w sytuacjach ekspozycji społecznej Typ humoru wymuszonego (ang. belaboured) – ma na celu uzyskanie aprobaty ze strony innych lub wpasowanie się w konkretną sytuację społeczną Typ humoru sprośnego, uszczypliwego (ang. boorish) – charakteryzuje się stosowaniem wulgarnych form zachowań, których celem jest wyśmiewanie się z innych