Od maja do października 1942 był zastępcą dowódcy Leningradzkiej Grupy Wojsk Frontu Leningradzkiego, następnie dowódcą Newskiej Grupy Operacyjnej i 67 Armii Frontu Leningradzkiego, w styczniu 1943 dowodził wojskami, które przeprowadziły operację Iskra mającą na celu przerwanie blokady Leningradu, 29 kwietnia 1943 otrzymał stopień generała porucznika. Od grudnia 1943 do końca wojny był zastępcą dowódcy 8 Gwardyjskiej Armii 3 Frontu Ukraińskiego/1 Frontu Białoruskiego, brał udział w operacji białoruskiej, warszawsko-poznańskiej i berlińskiej.
Po wojnie został p.o. zastępcy dowódcy wojsk Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, 16 kwietnia 1953 zakończył służbę wojskową.
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Order Bohdana Chmielnickiego I klasy Order Świętego Stanisława III klasy z Mieczami i Kokardą Order Świętego Jerzego IV klasy Order Czerwonej Gwiazdy I inne.
Bibliografia http://encyclopedia.mil.ru/encyclopedia/history/more.htm?id=11715821@cmsArticle (ros.) http://www.generals.dk/general/Dukhanov/Mikhail_Pavlovich/Soviet_Union.html (ang.)