W 1933 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu. 1 stycznia 1935 otrzymał awans na podporucznika.

W 1939 przydzielony do kadry OK I. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd w marcu 1940 wysłał ostatnią wiadomością do swojej matki. 22 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 040/1 z 20 kwietnia 1940. Został zamordowany między 23 a 24 kwietnia 1940 w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Wiosną 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 2609 – dosłownie opisany jako Sokolowski Stefan (raport dzienny z 22 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono wyciąg rodowodu, legitymację WKS „Zielonka”, list, kartki z adresami oraz metrykę urodzenia Krystyny Sokołowskiej.