Twardnica koniczynowa (Sclerotinia trifoliorum Erikss.) – gatunek grzybów z rodziny twardnicowatych (Sclerotiniaceae). Wśród roślin uprawnych w Polsce wywołuje choroby: rak koniczyny, rak koniczyny na bobiku i rak koniczyny na wyce.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sclerotinia, Sclerotiniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Synonimy: Sclerotinia ciborioides Rehm 1872 Sclerotinia trifoliorum var. fabae M.A. Keay 1939 Sclerotinia trifoliorum var. minor Alcock 1928. Nazwa polska na podstawie opracowania M.A. Chmiel.
Morfologia Sclerotinia trifoliorum tworzy czarne, nieregularnego kształtu lub klapowane, często spłaszczone sklerocja o średnicy 6–10 mm. Powstają w nich na trzonkach pojedynczo lub w małych grupach apotecja. Trzonki zmiennej długości, zazwyczaj od 3 do 6 mm, cylindryczne lub stożkowe, dołem gładkie lub delikatnie chropowate, barwne, górą czarniawe. Tarczki apotecjum o średnicy 2–6 mm, płasko-wypukłe, po wyschnięciu wklęsłe, o barwie od żółtobrązowej do czerwonawobrązowej, gładkie i delikatnie oprószone. Worki o rozmiarach 175 × 215 μm, cylindryczne, zgrubiałe, zaokrąglone na szczycie. Powstaje w nich po 8 zarodników. Są one bezbarwne, szeroko jajowate lub wrzecionowate o zazwyczaj nierównobocznych końcach, bez przegród.