Bruno Leoni (ur. 26 kwietnia 1913 w Ankonie, zm. 21 listopada 1967 w Turynie) – włoski uczony, prawnik, profesor prawa i filozof polityki, przedstawiciel klasycznego liberalizmu.
Większość życia mieszkał w Turynie, gdzie pracował jako prawnik. Od 1945 do śmierci w 1967 był profesorem teorii państwa i prawa na Uniwersytecie w Pawii, gdzie sprawował również funkcje dziekana Wydziału Nauk Politycznych oraz dyrektora Instytutu Nauk Politycznych. W 1950 założył kwartalnik politologiczny Il Politico, w którym był redaktorem do swojej śmierciT. Kłosiński, Instytut Misesa, http://mises.pl/blog/2013/04/26/klosinski-bruno-leoni/..
Bruno Leoni był członkiem Stowarzyszenia Mont Pelerin, w którym przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza, a w 1967 został wybrany na prezesa tej organizacji.
Jego najbardziej znaną książką jest Wolność i prawo, opublikowana po angielsku w 1961. W dziele tym Leoni analizuje relacje pomiędzy prawem a wolnością. Autor podkreśla znaczenie prawa tworzonego w długim, kumulatywnym i spontanicznym procesie oraz jednocześnie jest bardzo krytycznie nastawiony do nowoczesnej idei prawa będącego rezultatem decyzji politycznychL. Balcerowicz, Przedmowa, [w:] B. Leoni, Wolność i prawo, Wydawnictwo Nieoczywiste, 2016..