po uzyskaniu imperialnych posiłków pod dowództwem Ottavio Piccolomini, ruszył, aby zaatakować La Force i poniósł porażkę tracąc 2000 żołnierzy zabitych lub wziętych do niewoli (działanie na Zouafques, dokładna data nie jest znana, ale w przybliżeniu 21 czerwca). Jednak potem pomaszerował z resztą swoich wojsk przeciwko trwającemu francuskiemu oblężeniu Saint-Omere, gdzie wprowadził dodatkowe posiłki, a potem ufortyfikował swoje pozycje w pobliżu miasta tak bardzo, że Francuzi uznali za niemożliwe kontynuować oblężenie i odstąpili. Tomasz i Piccolimini później zajęli pozycje tak blisko La Force, że Francuzi nie mogli podjąć żadnych poważnych operacji
Piemoncka Wojna Domowa Po staraniu się o hiszpańska pomoc w końcu 1638 roku do akcji przeciwko regentce Krystynie Marii, Madame Royale, Tomasz udał się do hiszpańskiego Mediolanu na początku 1639, i wraz z hiszpańskimi wojskami zaatakowały Piemont, gdzie wiele miast powitało go. Zdobył Turyn przez podstęp, ale Francuzi nadal kontrolowali jego cytadelę. W 1640 roku trzymał miasto, w wielopoziomowym oblężeniu. Po wielokrotnych rundach negocjacji z regentką i Francuzami, Tomasz zawarł pokój z obydwoma w pierwszej połowie 1642, i bezczelnie przeszedł na drugą stronę i zaczął walczyć z Francuzami przeciwko Hiszpanom.
Służba Francji