Turniej rozpoczęto 13 marca 1904, lecz problemy zaczęły się tydzień później. Mecz pomiędzy Español de Madrid i Madrid-Moderno zakończył się remisem 5:5. Kapitanowie obu zespołów zgodnie odmówili rozegrania dogrywki, lecz nie osiągnęli konsensusu w sprawie daty następnego meczu. Español chciał grać już następnego dnia, ale jego przeciwnik, Madrid-Moderno, powiedział, że według zasad turnieju dogrywka nie może się odbyć wcześniej niż 48 godzin od poprzedniego meczu. Następnego dnia Español przybył na mecz, lecz ich przeciwnicy już nie. W takim wypadku federacja zadecydowała o zwycięstwie Españolu walkowerem. Okazało się jednak, że prezesem Madryckiego Związku Piłkarskiego był Ceferino Birdalone - prezes Españolu.
Podczas, gdy finał turnieju był zaplanowany na 26 marca, nieznany był nawet drugi finalista, więc następnego dnia rozegrano mecz pomiędzy Españolem i Moncloa. Po objęciu prowadzenia 1:0 przez Español, jeden z jego obrońców doznał poważnej kontuzji. Zdiagnozowano u niego złamanie kości piszczelowej i strzałkowej. W tym momencie sędzia zadecydował o przerwaniu meczu, a awans, ze względu na prowadzenie, miał przypaść Españolowi.