Z tym ostatnim prowadził korespondencję aż do śmierci pisarza w 1973 roku.
Stopień doktora Przemysław Mroczkowski uzyskał w 1947. Oba kierunki studiów dały młodemu uczonemu podstawy do prowadzenia własnych badań, zaznajamiając go z kulturą średniowieczną, której poświęcił się zwłaszcza w latach pięćdziesiątych. Za obiekt analiz obrał twórczość mało znanego w Polsce Geoffreya Chaucera, poety dojrzałego średniowiecza angielskiego. Owocem tych studiów była praca Opowieści kanterberyjskie na tle epokiPrzemysław Mroczkowski, Opowieści kanterberyjskie na tle epoki, Lublin 1956.. Do problematyki średniowiecznej Mroczkowski powrócił w książce Katedry, łyki, minstrelePrzemysław Mroczkowski, Katedry, łyki, minstrele, Kraków 1962., natomiast w kolejnych latach zajął się Williamem Szekspirem, pisząc monografię Szekspir elżbietański i żywyPrzemysław Mroczkowski, Szekspir elżbietański i żywy, Kraków 1966.. Dziełem życia była dla Mroczkowskiego Historia literatury angielskiejPrzemysław Mroczkowski, Historia literatury angielskiej. Zarys, Wrocław 1981..