narodowości Republiki Dalekowschodniej i redaktorem gazety "Szine bajdał" w Czycie, a od 1 listopada 1922 członkiem Buriacko-Mongolskiego Komitetu Rewolucyjnego. Od 14 listopada 1922 do 1 sierpnia 1923 był przewodniczącym Buriacko-Mongolskiego Komitetu Rewolucyjnego, od 30 maja do 4 grudnia 1923 zastępcą przewodniczącego Buriacko-Mongolskiego Komitetu Rewolucyjnego, a od 10 grudnia 1923 do grudnia 1924 przewodniczącym CIK Buriacko-Mongolskiej ASRR, ludowym komisarzem finansów Buriacko-Mongolskiej ASRR, przewodniczącym Państwowej Komisji Planowej przy Radzie Komisarzy Ludowych Buriacko-Mongolskiej ASRR i redaktorem pisma "Żyzń Buriatii". W 1924 został członkiem Małego Churału Buriacji, 1925-1927 był pełnomocnikiem Komitetu Wykonawczego Kominternu w Mongolii, doradcą Ministerstwa Finansów Mongolii, przewodniczącym Rady Ekonomicznej Mongolii i Tuwy i współredaktorem pisma "Chozjajstwo Mongolii". Od 1928 pracował w Ludowym Komisariacie Handlu Zagranicznego i Wewnętrznego ZSRR, do 1930 był prezesem spółki akcyjnej "Wostokkino", od 1930 do listopada 1932 studiował na Wydziale Historii Instytutu Czerwonej Profesury (nie ukończył), od grudnia 1932 do października 1937 był rektorem Leningradzkiego Instytutu Żywych Języków Wschodnich, 9 grudnia 1935 otrzymał tytuł profesora, w kwietniu 1936 został p.o.