Wszystkie kiście, które odstawały od tego wzorca uznawano za olelet i przypadały biednym (Księga Kapłańska 19,10; Księga Powtórzonego Prawa 24,21). Peret: „pojedyncze opadłe winogrona”. Podczas zbiorów przez przypadek mogły upaść pojedyncze sztuki winogrona. Należało je zostawić dla biednych. Nie zaliczały się do tej kategorii winogrona, które podczas upadku całej kiści oddzieliły się od niej (Księga Kapłańska 19,10; Księga Powtórzonego Prawa 24,19). Maaser ani: „dziesięcina dla ubogich”. Była to zapomoga udzielana w trzecim i szóstym roku plonów (Księga Powtórzonego Prawa 14,28-29).
Streszczenie Traktat ten podzielony jest na osiem rozdziałów. Treść ich przedstawia się następująco: Rozdział pierwszy definiuje, jaka część plonu powinna być wyznaczona jako pea, z jakiej części pola ma pochodzić oraz jakie rośliny zaliczają się do pea. Rozdział drugi skupia się na określeniu czym jest pole, z którego rolnik powinien wyznaczać pea. Granice pola wyznaczają przeszkody uniemożliwiające zbiór z dużego obszaru ziemi. Rozdział trzeci kontynuuje rozważania drugiego rozdziału. Wprowadza kolejną zasadę wyznaczającą granicę pola - działania właściciela ziemi. Rozdział czwarty podaje zasady regulujące dystrybucję pea.