16 listopada 1891 został mianowany starszym poborcą podatków w głównym urzędzie podatkowym przy starostwie c. k. powiatu sanockiego i pracował tam jako poborca w kolejnych latach••••, od około 1894 do około 1907 jako główny poborca••••••••••••. Został odznaczony Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych. Po 29 latach służby, w 1897 był dziewiątym najdłużej pracującym urzędnikiem galicyjskim w kategorii swojego stanowiska.
Pełnił mandat radnego rady miejskiej w Sanoku, jako zastępca radnego objął mandat 23 listopada 1893 po ustępującym Józefie Rynczarskim (który nieco wcześniej zastąpił radnego Wacława Szomka), 15 lipca 1897 (powołany w miejsce ks. Józefa Sidora; 28 lutego 1899 ogłoszony zastępcą przewodniczącego komisji finansowej), 1900. Działał w Towarzystwie Pomocy Naukowej w Sanoku, gdzie w czerwcu 1896 został wybrany członkiem komisji rewizyjnej, a w styczniu 1897 został wybrany rewidentem wydziału. W sierpniu 1900 wszedł w skład komitetu mieszczańskiego w Sanoku, zajmującego się wyborami do Sejmu Krajowego Galicji. Pod koniec XIX wieku był członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego. Na początku XX wieku był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.