W 1922 był instruktorem odpowiedzialnym KC RKP(b), od 1922 zastępcą kierownika Pododdziału Informacyjnego KC RKP(b), potem do 1923 kierownikiem tego wydziału, od czerwca 1923 do grudnia 1925 sekretarzem odpowiedzialnym riazańskiego gubernialnego komitetu RKP(b)/WKP(b), a od kwietnia 1926 do 1927 sekretarzem odpowiedzialnym akmolińskiego gubernialnego komitetu WKP(b). Od sierpnia 1927 do listopada 1928 był pełnomocnikiem Komitetu Wykonawczego Kominternu w Mongolii, od 1928 do września 1938 rektorem Komunistycznego Uniwersytetu Pracujących Wschodu im. Sun Jat-Sena, 1929–1931 redaktorem odpowiedzialnym pisma "Rewolucjonnyj Wostok", od kwietnia 1931 do maja 1934 kierownikiem Sektora Masowej Propagandy Marksizmu-Leninizmu Wydziału Kultury i Propagandy/Wydziału Kultury i Propagandy Marksizmu i Leninizmu WKP(b), jednocześnie od kwietnia 1931 do marca 1934 zastępcą kierownika Wydziału Kultury i Propagandy KC WKP(b).
3 września 1938 został aresztowany, 28 lutego 1940 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR pod zarzutem szpiegostwa i udziału w organizacji kontrrewolucyjnej, następnie rozstrzelany.