W odległości 3 cm od końca lufy stalowa muszka, a 61 cm od końca lufy celownik do karabinka Enfielda 1853/1860. Celownik wyskalowany na części schodkowej na 100–200–300–400 jardów, oraz na ramce do 1250 jardów. Łoże karabinu wykonane z jasnego drewna orzechowego. Pod spodem łoża wyżłobiony kanał na stempel. Stempel długości 69,5 cm na końcu nagwintowany. Główka stempla przewiercona. Trzewik stopy kolby wykonany z blachy stalowej, na którym wygrawerowany jest napis „mierosławka”. Producent karabinów Gerard nazywał ten karabin jako: „la carabine Mieroslawska”.
Amunicja Sam karabin w swojej konstrukcji niczym się nie wyróżniał spośród broni stosowanej w tamtym okresie. Ludwik Mierosławski jednak z podziwem wypowiadał się o tym karabinie (pisownia oryginalna):
Największym atutem mierosławki miała być amunicja stosowana w tej broni. Z myślą o tej udoskonalonej amunicji powiększono kaliber broni, wbrew funkcjonującemu w tamtym czasie trendowi do zmniejszania kalibru karabinów.