Po zakończeniu II wojny światowej świątynia przez kilkadziesiąt lat niszczała, pozostając wyłączona z użytku. Ostatnie poważne prace konserwatorskie i remontowe miały miejsce w okolicach 2000 roku. Parafia rzymskokatolicka (pw. Najświętszego Zbawiciela Świata i Matki Boskiej Szkaplerznej) została erygowana w tym miejscu w 1997 roku przez biskupa legnickiego Tadeusza Rybaka.
Architektura Kościół jest budowlą jednonawową i oskarpowaną. Cechuje się nietypowym układem przestrzennym prezbiterium – jest ono nieznacznie przesunięte ku północy względem głównej osi nawy i nadbudowane w formie ośmiobocznej wieży.
W fasadzie świątyni wyróżnia się trójkątny, neogotycki szczyt, w który wkomponowano kamienny, późnogotycki portal zdobiony sterczynami. W jego tympanonie znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca scenę Koronacji Matki Bożej, w otoczeniu historycznych herbów: Śląska, Czech oraz Strzegomia. Okna kościoła posiadają ostrołukowy, neogotycki wykrój i wypełnione są ceramicznymi maswerkami datowanymi na 1869 rok.