Nasiona są nieco szorstkie. Gatunki podobne Roślina jest podobna do gatunku C. clusii, który ma mniejsze liście (1–2 mm szerokości) z pojedynczym nerwem głównym. Ponadto różni się trzema działkami kielicha, które są pokryte razem z szypułką długimi białymi włoskami. Innym podobnym gatunkiem jest czystek żywicowy (Cistus ladanifer), który ma większe kwiaty – dorastające do 10 cm średnicy.
Biologia i ekologia Rośnie w garigu, makii oraz w suchych miejscach. We Włoszech występuje na wysokości do 700 m n.p.m., natomiast na Cyprze do 600 m n.p.m. Najlepiej rośnie w pełnym nasłonecznieniu. Preferuje podłoże o kwaśnym odczynie. Występuje od 8 do 10 strefy mrozoodporności. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Kiełkowaniu nasion sprzyja przejście pożaru.
Nazewnictwo Nazwa rodzajowa „Cistus” pochodzi od greckiego słowa „kìsthos”, które oznacza torebkę i prawdopodobnie odnosi się do owoców. Nazwa gatunkowa „monspeliensis” wywodzi się z łaciny i odnosi się do francuskiego miasta Montpellier, w okolicach którego gatunek jest obecny.
Zastosowanie W medycynie ludowej stosowano tę roślinę do gojenia ran – w leczeniu ukąszeń owadów, zapalenia skóry, oparzeń, bólów stawów, a także do płukania jamy ustnej przy bólu zęba. Ponadto żywica tej rośliny jest stosowana w kosmetyce. Ma także zastosowanie jako roślina ozdobna.
Przypisy
Kategoria:Czystkowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza