Od początku pracy nauczycielskiej był zatrudniony w macierzystym Gimnazjum św. Anny z trzyletnią przerwę na pracę w krakowskim III Gimnazjum, skąd ze stanowiska nauczyciela tamże został awansowany na stanowisko dyrektora Gimnazjum św. Anny w Krakowie decyzją z 27 października 1887. 22 listopada tego też roku objął kierownictwo szkoły. Funkcję pełnił przez kolejne lata. Był członkiem komisji Akademii Umiejętności do badań historii literatury i oświaty w Polsce. Rozporządzeniem Ministra Wyznań i Oświecenia został pozostawiony na stanowisku dyrektora mimo 70 lat. W szkole uczył języka greckiego. Otrzymał tytuł c.k. radcy rządu. 12 grudnia 1922 urządzono jego pożegnanie w macierzystym gimnazjum.
Zmarł 8 lub 9 października 1932 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim (pas 44; w tym samym miejscu spoczął inny profesor gimnazjalny Andrzej Wyka).
Ożenił się z Jadwigą (1859–1946), najstarszą córką Karola Estreichera (st.). Ich dziećmi byli: Maria (1880–1908, żona Teodora Hoffmana), Bronisława (1882–1965, żona Ignacego Steina), Jadwiga (1886–1943, żona Teodora Hoffmana), Zofia (1888–1944) oraz bliźniaki: Leon (1894–1915, absolwent Gimnazjum św. Anny, legionista poległy podczas I wojny światowej) i Teresa (1894–1992).