W 1897 roku otworzyła kolejny taki przybytek w Tiencinie.

Sai Jinhua zdobyła sobie sławę zakulisowymi rozgrywkami podczas powstania bokserów, kiedy to składała potajemne wizyty w sztabie cudzoziemskich wojsk interwencyjnych. Przypisuje jej się nakłonienie generała Alfreda von Walderseego do zaprzestania grabieży zdobytego Pekinu. W 1903 roku została oskarżona o przyczynienie się do samobójstwa jednej z dziewczyn ze swojego domu publicznego. Została uwięziona, a następnie wygnana do Suzhou. Później wróciła do Szanghaju, gdzie poślubiła przedsiębiorcę kolejowego nazwiskiem Huang, który jednak szybko zmarł. W 1918 roku wyszła powtórnie za mąż za urzędnika Wei Sijionga, wraz z którym przeprowadziła się do Pekinu. Po jego śmierci w 1922 roku popadła w uzależnienie od opium, zmarła w biedzie i osamotnieniu.

Sai Jinhua, a także owiana legendą rola podczas powstania bokserów, stała się bohaterką utworów literackich. Poświęcona jest jej m.in. powieść Zeng Pu Neihaihua oraz dramat Xia Yana Sai Jinhua.

Przypisy

Kategoria:Chińczycy epoki Qing Kategoria:Prostytutki Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1936