Całość kryta płótnem.
Dane taktyczno-techniczne dla modelu J-3 Cub Załoga: 2 w układzie tandem Napęd: silnik tłokowy Continental A-65 o mocy 48,5 kW napędzający stałe śmigło drewniane Długość: 6,78 m Rozpiętość skrzydeł: 10,74 m Wysokość: 2,03 m Powierzchnia nośna: 16,23 m² Masa własna: 290 kg Maksymalna masa startowa: 499 kg Prędkość: maksymalna - 148 km/h, podróżna - 132 km/h Długotrwałość lotu: Zasięg: 400 km Pułap: 3658 m
Samoloty Piper Cub w Lotnictwie Polskim Wobec prawie kompletnego braku sprzętu latającego w aeroklubach po zakończeniu II wojny światowej oraz dogodnych warunków kupna, Ministerstwo Komunikacji zdecydowało się na zakup z amerykańskiego demobilu w zachodniej strefie okupacyjnej Niemiec 142 szt. samolotów łącznikowych Piper L-4 Cub, w tym jeden Taylorcraft L-2. Były to wersje L-4A, L-4B, L-4H oraz L-4J w tym uszkodzonych było 120 maszyn za które zapłacono $300 a za resztę $550. Transakcja nastąpiła pod koniec 1946 r. Pierwszy Piper L-4H nr. fabryczny 43-30414, został dostarczony drogą powietrzną w listopadzie 1946 r., zarejestrowany 25 marca 1947 r. otrzymując znaki SP-AFX. Reszta samolotów w dwóch etapach dotarła do Polski drogą kolejową i została zmagazynowana w Słupsku w dawnej hali sterowcowej. Wszystkie samoloty wymagały remontów.