Jego stryj nie zrezygnował, uznał wyrok za bezprawny i zmusił Fryderyka Wilhelma do opuszczenia Güstrow.
Ostatecznie w 1701 r., po obradach powołanej przez cesarza komisji rozjemczej, doszło do układu w Hamburgu i podziału księstwa Meklemburgii: dla Adolfa Fryderyka wydzielono niewielkie księstwo Meklemburgii-Strelitz, natomiast Fryderyk Wilhelm pozostał księciem Meklemburgii-Schwerin, które obejmowało także pozostałą część dawnego księstwa Meklemburgii-Güstrow. Jednak już w 1702 r. spory między krewnymi wybuchły na nowo. W ich efekcie Fryderyk Wilhelm w 1708 r. zawarł sojusz z królem w Prusach Fryderykiem I – uznał przy tym brandenburskie prawa do dziedziczenia Meklemburgii, a żoną króla pruskiego została siostra Fryderyka Wilhelma, Zofia. Spory trwały jednak nadal, przerywane tylko starciami szwedzko-duńskimi na terenie Meklemburgii podczas III wojny północnej w 1711 i 1712 r.
Żoną Fryderyka Wilhelma była od 1704 r. Zofia Szarlotta (1678–1749), córka landgrafa Hesji-Kassel Karola I. Nie mieli dzieci, następcą Fryderyka Wilhelma jako księcia Meklemburgii-Schwerin został jego młodszy brat Karol Leopold.
Bibliografia
Kategoria:Dynastia meklemburska Kategoria:Władcy Meklemburgii Kategoria:Urodzeni w 1675 Kategoria:Zmarli w 1713