Poetycki debiut miał w dzienniku „Głos Poranny”. Następnie publikował w literackim miesięczniku „Meteor” wydawanym przez grupę literacką o tej samej nazwie. W ramach jej działalności wydano jeden tomik wierszy poety zatytułowany Gwiazdy na strychu, z którego wiele utworów dotyka tematyki ciężkich warunków życia robotników łódzkich. Sowiński był współtwórcą grupy Meteor, którą zawiązał w 1928 razem z Grzegorzem Timofiejewem i Marianem Piechalem. Po jej rozwiązaniu w 1930 kontynuował działalność wydając czasopismo „Prądy”. W latach 1937–1938 współpracował z tygodnikiem „Pion”. Pisywał także opowiadania i artykuły krytyczno-literackie do pism „Droga”, „Prądy” i „Wymiary”.
Okres II wojny światowej Na początku wojny został zmobilizowany do 18 pułku piechoty. Walczył na wschodzie i trafił do niewoli radzieckiej, z której jednak uciekł i wrócił do Łodzi. W rodzinnym mieście przyłączył się do Obozu Polski Walczącej i redagował pismo „Młodzież Walcząca”. Po aresztowaniu w 1942 został wysłany do obozu pracy w Austrii. Stamtąd również udało mu się uciec i tym razem trafił do Warszawy. Tutaj walczył w powstaniu warszawskim w randze podporucznika piechoty rezerwy.. Po przegranej trafił do oflagu w Lubece. Obóz został wyzwolony przez aliantów i Sowiński udał się do Włoch.