W 1933 wraz z Elizabeth Rona otrzymała Nagrodę Heittingera.
25 maja 1936 złożyła pracę habilitacyjną i w 1937 uzyskała stopień doktora habilitowanego.
W przeciwieństwie do wielu koleżanek pochodzenia żydowskiego Anschluss Austrii nie wpłynął na jej karierę. W czasie II wojny światowej jej badania się rozwinęły. W 1943–1944 wraz z Traude Bernert wykazała istnienie izotopów Astatu 215At, 216At i 218At w naturalnych szeregach promieniotwórczych. Za to odkrycie otrzymała ponownie otrzymała Nagrodę Heittingera w 1947.
Po wojnie pełniła obowiązki dyrektora Instytutu Radowego zostając oficjalnie Dyrektorem w 1947. W 1950 została profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Wiedeńskiego a 21 stycznia 1956 Prezydent Austrii nadał jej tytuł Profesora zwyczajnego.
Członkostwo w Akademiach Nauk członek korespondent Królewska Szwedzka Akademia Nauk – jako trzecia kobieta po Marii Skłodowskiej-Curie i Lise Meitner członek korespondent Austriacka Akademia Nauk Austriacka Akademia Nauk – 1973 Akademia Nauk Leopoldina, Niemcy – 1975
Nagrody i odznaczenia 1934 – Nagroda Heittingera Austriackiej Akademii Nauk 1947 – Nagroda Heittingera Austriackiej Akademii Nauk 1951 – Medal Honorowy miasta Wiednia w złocie Medal Wilhelma Exnera Krzyż Komandorski Orderu Palm Akademickich – Francja