Miał wówczas wspólnie z dowódcą wyprawy pozyskać kilka husky syberyjskich dla Amundsena.
Po powrocie do Norwegii 21 marca 1917 roku poślubił młodszą od siebie o 11 lat właścicielkę perfumerii Olgę Johannę Olsen. Następnie zamieszkał wraz z nią w Oslo. W tym samym roku miał wyruszyć wraz z Amundsenem na kolejną wyprawę na Archipelag Arktyczny, lecz podczas załadunku sprzętu na statek Maud przeszedł udar mózgu, w wyniku którego doszło do paraliżu lewej nogi. Oznaczało to koniec jego kariery jako polarnika. Od tego czasu pobierał od rządu Norwegii emeryturę w wysokości 2 tysięcy koron norweskich rocznie.
W ciągu kolejnych kilkunastu lat prowadził wykłady dotyczące jego podróży na biegun południowy. 17 maja każdego roku, podczas Dnia Konstytucji i urodzin Lindstrøma zarazem, przed jego domem przechodził dziecięcy pochód śpiewający pieśni. W 1930 roku zmarła żona Lindstrøma, po czym przeniósł się on do domu seniora. W 1936 roku został zaproszony na uroczystości 25. rocznicy dotarcia ekspedycji Amundsena na biegun północny, lecz był zbyt słaby, by wziąć w niej udział. W ostatnich latach życia zdiagnozowano u niego cukrzycę.