Podjął pracę w urzędzie budowniczym starostwa c. k. powiatu sanockiego, gdzie był kierownikiem od 1892 w randze inżyniera•••, w grudniu 1895 został mianowany starszym inżynierem• i nadal pracował na swoim stanowisku (określany też jako nadinżynier)•••••••••. W 1897 funkcjonował w charakterze rządowym. W 1892 został mianowany komisarzem nadzoru kotłów parowych dla powiatów brzozowskiego, liskiego, sanockiego. Przed 1902 był w składzie komisji opiniującej powstanie pomnika Tadeusza Kościuszki w Sanoku.
Od około 1904 był delegatem Wydziału Krajowego do wydziału fachowej szkoły uzupełniającej w Sanoku••. Został członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego••. Był członkiem założycielem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sok󳔕•, pełnił funkcje członka wydziału (1892), wiceprezesa (1896)Alojzy Zielecki, W epoce autonomii galicyjskiej. Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku. Życie kulturalne, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 461., prezesa od 1897 do 1906 (25 lutego 1899 ponownie wybrany prezesem na kolejne trzy lata), otrzymał tytuł członka honorowego•. Był inicjatorem utworzenia boiska sportowego, jako obiektu funkcjonującego poza gmachem sokolim (ostatecznie w 1897 boisko powstało na terenie tzw.