1 grudnia 1930 po promocji na kapitana został wysłany na roczną szkoleniową podróż służbową do USA i Europy. Po powrocie otrzymał swoją pierwszą komendę: krążownik . Następnie był dowódcą pancernika „Fusō”. 1 grudnia 1936 został awansowany do stopnia kontradmirała i został komendantem Szkoły Artylerii Marynarki Wojennej. 15 listopada 1940 otrzymał awans do rangi wiceadmirała.
Na początku wojny na Pacyfiku pełnił funkcję komendanta Akademii Cesarskiej Marynarki Wojennej. 28 września 1942 objął dowództwo 11. Floty Powietrznej, stacjonującej w głównej bazie japońskiej w Rabaulu na Nowej Brytanii na południowym Pacyfiku. Podczas walk o Guadalcanal dowodzone przez niego jednostki powietrzne walczyły z alianckim Cactus Air Force o kontrolę przestrzeni powietrznej wokół Guadalcanalu. 11. Flota Powietrzna wspierała także japońskie operacje wojskowe podczas kampanii w Nowej Gwinei.
24 grudnia 1942 objął dowództwo nad wszystkimi siłami morskie z obszaru Nowej Gwinei i Wysp Salomona, które zostały połączone w celu utworzenia nowej formacji – Floty Południowo-Wschodniej.