1898 był doktorem medycyny we Lwowie. Od ok. 1898 prowadził praktykę lekarską w Sanoku, zaś ok. 1899 był zatrudniony w szpitalu powszechnym w Sanoku jako sekundariusz. Prócz tego od ok. 1900 sprawował stanowisko asystenta sanitarnego w urzędzie starostwa c. k. powiatu sanockiego. Był członkiem komisji zdrowotnej Rady c. k. powiatu sanockiego.
Od ok. 1905 do ok. 1907 był asystentem sanitarnym w urzędzie starostwa c. k. powiatu bohorodczańskiego. W tym okresie udzielał się jako lekarz w okręgu Bohorodczany. Od ok. 1907 był koncypientem sanitarnym w urzędzie starostwa c. k. powiatu dobromilskiego. Jednocześnie w tych latach praktykował jako lekarz w okręgu Dobromila. Na początku 1912 został mianowany lekarzem powiatowym w służbie rządowej Galicji w Dobromilu i w tym charakterze pracował nadal w starostwie. Stanowisko pełnił także podczas I wojny światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. pracował nadal jako lekarz powiatowy w Dobromilu.
Był członkiem sekcji Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich w Sanoku, w 1901, 1905 wybierany jej sekretarzem. W sierpniu 1903 wstąpił do Towarzystwa Samopomocy Lekarzy. Napisał artykuł wspomnieniowy o dr.