Ziba Paşa qızı Qəniyeva (; ur. 20 sierpnia 1923 w Şamaxı, zm. 2010 w Moskwie) – radziecka filolożka i strzelec wyborowy podczas II wojny światowej (Front Północno-Zachodni, 3 Moskiewska Komunistyczna Dywizja Strzelecka Азәрбајҹан Совет Енсиклопедијасы (1979), tom 3, s. 137.), mająca na koncie 21 zabitych, odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru oraz Orderem Czerwonej Gwiazdy, medalem „Za obronę Moskwy”.
Życiorys Ojciec Ganijewej był Azerem, natomiast matka UzbeczkąВЕЛИКИЙ РАЗЛОМ.. W 1937 roku wyjechała do Taszkentu, gdzie wstąpiła do szkoły choreografii przy w nowo powstałej Filharmonii Uzbeckiej. W 1940 roku przeprowadziła się do Moskwy, by uczęszczać na Rosyjski Uniwersytet Sztuki Teatralnej, jednak 7 listopada 1941 roku, niedługo po utworzeniu frontu wschodniego, wstąpiła jako ochotniczka do armii. Jej towarzyszką była inna snajperka, Nina Sołowiej.
Podczas wojny Ganijewa była radiotelegrafistką i szpiegiem (szesnaście razy przekraczała linię frontu). Brała udział w bitwie pod Moskwą. W 1942 roku jej służba wojskowa została przerwana po tym jak została ciężko ranna podczas operacji na przedmieściach Moskwy.