Podczas urzędowania założył w mieście kasę oszczędności, w tym czasie wybudowano dwie szkoły, rzeźnię, kółko rolnicze, ochronkę dla sierot, nowe budynki. Podczas gdy obejmując urząd zastał miasto Dobromil z deficytem, pozostawił je z majątkiem ok. miliona koron. Był członkiem wydziału powiatu dobromilskiego. Jednocześnie pracował jako lekarz przy urzędzie miejskim. W mieście był autorem pomysłu stróżowania publicznych drzew w mieście przez woźniców. Pełniąc funkcję burmistrza działał w Związku 37 Miast.
Został członkiem pierwszej Rady Izby Lekarskiej w Krakowie w 1893, później wybrany w 1902. W sierpniu 1905 został wybrany na kolejne trzechlecie na członka Izby Lekarskiej Zachodnio-Galicyjskiej z okręgu Sanok-Brzozów-Lisko-Dobromil (jego zastępcą był dr Karol Zaleski), był członkiem wydziału Izby Lekarskiej Zachodnio-Galicyjskiej. Był członkiem Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich, działał w sekcji TLG w Sanoku i w 1901 został wybrany jej przewodniczącym. Brał udział Zjazdach Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie. Jako reprezentant zarządu powiatowych kółek rolniczych był członkiem Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Spożywczego w Przemyślu. Był delegatem i członkiem rady nadzorczej ludowego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń „Wisła”.