Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” mobilizował, w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czarnym, dywizjon rozpoznawczy 10 Brygady Kawalerii według organizacji wojennej L.3694/mob.org. i należności materiałowych L.5694/mob.mat.38. Pod względem mobilizacji materiałowej do dywizjonu przydzielone było Dowództwo 10 BK.
Organizacja wojenna we wrześniu 1939 roku Nazewnictwo pododdziałów podano na podstawie tabeli mobilizacyjnej nr 3B-X-4, w której symbol „3B” oznaczał dział „kawaleria zmotoryzowana”: dowództwo dywizjonu rozpoznawczego 10 BK szwadron strzelecki dywizjonu rozpoznawczego 10 BK szwadron czołgów rozpoznawczych dywizjonu rozpoznawczego 10 BK pluton przeciwpancerny dywizjonu rozpoznawczego 10 BK pluton łączności dyonu rozpoznawczego 10 BK pluton motocyklistów dywizjonu rozpoznawczego 10 BK pluton km dywizjonu rozpoznawczego 10 BK drużyna pionierów dywizjonu rozpoznawczego 10 BK
31 sierpnia 1939 roku dywizjon liczył 414 żołnierzy.