W 1943 brał udział w pracach międzyalianckich podkomitetów roboczych jako delegat Polski, kierując zespołem repatriacyjnym dla obywateli polskich.
15 października 1946 został przydzielony do Polskiej Misji Wojskowej we Frankfurcie nad Menem, gdzie udało mu się zorganizować Wydział Konsularny Misji, kierując nim w stopniu majora tytularnego. W 1947 został odwołany do kraju, gdzie przeszedł do rezerwy. W latach 1947–1953 pracował w różnych instytucjach. Od 1 września 1954 pracował w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Polskich jako starszy radca przydzielony m.in. do wizytacji instytucji centralnych gromadzących materiały foto- i fonograficzne. W 1956 został kustoszem, a w 1957 zaczął pełnić funkcję dyrektora nowo powołanego Archiwum Dokumentacji Mechanicznej w Warszawie. Na tym stanowisku pozostał do 1962 powracając do służb handlu zagranicznegoSłownik biograficzny archiwistów polskich: 1918–1984, Warszawa 1988, s. 155..
Był mężem Janiny z Wiśniewskich (zm. 1973), z którą miał syna Ryszarda Marię (zm.