Podczas transportu oswobodził się.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w listopadzie 1918. Zweryfikowany w stopniu porucznika kawalerii. Służył w Twierdzy Modlin, był dowódcą Powiatu Etapowego Święciany. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Dwukrotnie otrzymał Krzyż Walecznych. Od września 1919 do marca 1920 dowodził Grupą nazwaną swoim imieniem i działającą na obszarze w okolicach miasta Nowogródek. Następnie pełnił funkcję szefa Oddziału II DOE Mołodeczno oraz służył w 1 Armii. Brał udział w powstaniu śląskim.
Został awansowany do stopnia majora w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. Jako oficer nadetatowy Okręgowego Zakładu Gospodarczego I w pierwszej połowie lat 20. służył w Ministerstwie Spraw Wojskowych: w 1923 pełnił funkcję kierownika referatu w Departamencie VII Intendentury, a w 1924 pracował w Departamencie X Przemysłu Wojennego. Służył o boku gen. Włodzimierza Zagórskiego. W 1926 został przeniesiony w stan spoczynku.