Maurycy Henryk Schlaffenberg (ur. 23 czerwca 1883, zm. 1940 w ZSRR) – polski Żyd, prawnik, adwokat, major audytor Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Maurycy Henryk Schlaffenberg urodził się 23 czerwca 1883. Był synem Filipa. Uczył się w C. K. V Gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1902 ukończył VI klasę jako Henryk Schlaffenberg (w jego klasie byli m.in. Zygmunt Klemensiewicz, Stanisław Łempicki). W tej szkole w 1904 już jako Maurycy Schlaffenberg zdał egzamin dojrzałości. Ukończył studia prawnicze uzyskując stopień doktora praw.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W połowie 1921 w stopniu porucznika był prokuratorem przy trybunale wojskowym Dowództwa Okręgu Generalnego „Lwów”. Został awansowany na stopień majora w korpusie oficerów zawodowych sądowych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Służył jako sędzia śledczy: w 1923 w Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr VI we Lwowie, w Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr III w Grodnie. W 1925 adwokat Maurycy Schlaffenberg miał swoją kancelarię we Lwowie pod adresem ulicy Nowy Świat 4. W 1928 był referentem w Departamencie Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych oraz prokuratorem przy Wojskowym Sądzie Okręgowym nr VI.