Najwyższą pozycję Łopacińscy osiągnęli w XVIII w. za Mikołaja Tadeusza Łopacińskiego (założyciela linii wojewódzkiej). Od 1733 przebywał on na dworze marszałka wielkiego litewskiego Aleksandra Sapiehy, a później jego syna Józefa Sapiehy. Był klientem Sapiehów, dzięki niemu mogli realizować własne cele polityczne. Został wojewodą brzeskolitewskim i pisarzem wielkim litewskimW. Szczygielski, hasło: „Mikołaj Tadeusz Łopaciński”, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 400–402.. Jego starszy brat Jan Dominik Łopaciński został biskupem żmudzkimW. Szczygielski, hasło: „Jan Dominik Łopaciński”, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 398–400., a młodszy brat Ignacy Błażej Łopaciński był pamiętnikarzem i dramatopisarzE. Rabowicz, hasło: „Ignacy Błażej Łopaciński”, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 396–397..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łopacińscy herbu Lubicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.