Rejszahri prowadził śledztwo i doprowadził do egzekucji Mehdiego Haszemiego, w 1982 osobiście przesłuchiwał również oskarżonych o organizację kolejnego spisku przeciwko Chomejniemu Sadegha Ghotbzadego i ajatollaha Mohammada Kazema Szari'atmadariego; ostatni „spisek” został sfingowany na żądanie Chomejniego, który miał Szari'atmadariemu za złe jego sprzeciw wobec ustanowienia w porewolucyjnym Iranie rządów duchowieństwa szyickiego (rząd uczonego prawnika, welajat-e faghih, według koncepcji Chomejniego).
Rejszahri związany był z lewym skrzydłem porewolucyjnej elity władzy. Od 1982 należał do stronnictwa tzw. nowej lewicy, która domagała się polityki gospodarczej ukierunkowanej na likwidowanie nierówności społecznych, równocześnie wzywając do całkowitego posłuszeństwa Najwyższemu Przywódcy i zwalczania dysydentów. W 1984 premier Mir Hosejn Musawi mianował go pierwszym ministrem wywiadu i bezpieczeństwa (WEWAK), które to ministerstwo w znacznej mierze Rejszahri tworzył od podstaw. W 1987 Rejszahri stanął na czele sądu specjalnego dla duchowieństwa, który sądził szyickich duchownych głoszących poglądy uznane za antyrządowe.