Druga wersja mówi, iż uciekający mnisi umieścili obraz w monasterze Kuteińskim na przedmieściach Orszy. Później został skradziony z bramy monasteru przez Karmelitów lub przekazany im w 1635 roku za pośrednictwem fundatora monasteru i klasztoru kanclerza wielkiego litewskiego Lwa Sapiehy.
Obie wersje katolickiego podania mówią o cudownym pojawieniu się obrazu w klasztorze Karmelitów. Zakonnicy długo poszukiwali malarza mogącego namalować oblicze Matki Bożej, aż w 1634 roku tajemniczy wędrowny malarz – anioł, ofiarował im namalowany na okiennicy obraz. Postać Maryi z Dzieciątkiem Jezus miała niedokończoną szatę, o wykończenie której miała zadbać, zdaniem autora, sama Matka Boża. Druga wersja mówi, że obraz namalował podczas śpiewania przez zakonników litanii do Matki Bożej i ukończył go przed jej zakończeniem.
Historia Po 1635 roku marszałek wielki litewski Krzysztof Zawisza ozdobił obraz kosztowną sukienką, a podkanclerz Kazimierz Lew Sapieha, syn fundatora klasztoru, przyozdobił ołtarz klejnotami oraz urządził w klasztorze drukarnię.