W sumie oba modele zdobyły razem 22. miejsca na podium, siedem pierwszych pól startowych, osiem wygranych, pięć najszybszych okrążeń i łączną sumę 172 punktów. W obu sezonach włoski zespół sięgnął po tytuł wicemistrzowski, ustępując jedynie zespołowi Williams. To też zaczęło powodować, że zespół powoli wracał na szczyt stawki. Następcą modelu jest Ferrari F300.
Tło Od momentu zdobycia tytułu mistrza świata przez Jody'ego Schecktera w 1979, żaden z kierowców włoskiej stajni nie mógł wywalczyć tytułu mistrzowskiego, jedynie w sezonach 1982-1983 Ferrari zdobywało tytuł wśród konstruktorów. Najbliżej zdobycia tytułu mistrzowskiego przez kierowcę Ferrari mieli Didier Pironi (w 1982) i Alain Prost (w 1990). Pironi przekreślił szansę na wygranie mistrzostw poprzez wypadek w czasie Grand Prix Niemiec 1982 i w klasyfikacji kierowców przegrał o pięć punktów z Keke Rosbergiem, natomiast Prost w wyniku kolizji spowodowanej przez Ayrtona Sennę podczas Grand Prix Japonii 1990 i w ostatecznym rozrachunku stracił do kierowcy McLarena siedem punktów.