Etap drugi tej reakcji przebiega stosunkowo szybko, gdyż karbokationy są z reguły nietrwałe, dlatego reakcja dąży do utworzenia termodynamicznie trwalszego produktu.
Zgodnie z równaniem reakcji: R1R2HC–CR3R4X → R1R2HC–C+R3R4 + X−
eliminacja E1 jest reakcją pierwszego rzędu: v = k[R1R2HC–CR3R4X]
E2 Etapem determinującym (rds) szybkość reakcji (v) eliminacji E2 jest również etap pierwszy. Jednak w eliminacji E2 w etapie determinującym v udział biorą dwie cząsteczki zgodnie z równaniem: B + HR1R2C–CR3R4X → B····H····(R1R2)C⎓C(R3R4)····X
dlatego jest to reakcja drugiego rzędu: v = k[R1R2HC–CR3R4X] [B]
Warunki reakcji Reakcja E1 zachodzi głównie dla trzeciorzędowych halogenków alkilowych w roztworach o niskim stężeniu zasady. Z kolei reakcja E2 zachodzi głównie w procesach dehydrohalogenacji (–HX) i wymaga dużego stężenia zasady.
Zobacz też eliminacja Hofmanna addycja substytucja
Bibliografia
Kategoria:Mechanizmy reakcji chemicznych