W 1934 został przeniesiony na stanowisko pomocnika dowódcy Okręgu Korpusu Nr III ds. uzupełnień w Grodnie. Z dniem 31 sierpnia lub października 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Do 1939 był przewodniczącym sądu koleżeńskiego Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich w Warszawie. Od 2 maja 1939 był członkiem Sądu Honorowego odznaczonych Krzyżem i Medalem Niepodległości.

Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej był internowany w Rumunii, skąd został wydany Niemcom. Był osadzony w Oflagu VI E Dorsten i VI B Dössel. U kresu wojny odzyskał wolność po wyzwoleniu przez aliantów.

Po wojnie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Zmarł 23 lipca 1958 w Chicago.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7064 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 20 stycznia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz.