12 kwietnia 1919 razem z bratem został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza ze starszeństwem od dnia 1 listopada 1917 i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do 6 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 44 z 24 kwietnia 1919, poz. 1427.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919, poz. 1481.. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 9 listopada 1920 został przeniesiony z 6 pułku ułanów do szwadronu zapasowego 4 pułku strzelców konnych na stanowisko dowódcy. Od 15 stycznia 1921 do 1923 pełnił obowiązki dowódcy 4 pułku strzelców konnych w Żółkwi, który w międzyczasie został przemianowany na 6 pułk strzelców konnych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W 1924 był kwatermistrzem 18 pułku ułanów w Grudziądzu. W grudniu 1925 został przesunięty ze stanowiska kwatermistrza na stanowisko pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy pułku. W grudniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii i przydzielony na stanowisko rejonowego inspektora koni we Włocławku.