Studia i początek pracy zawodowej Studia skończyła na Uniwersytecie Warszawskim. Studiowała psychologię wychowawczą pod kierunkiem Stefana Baleya. Po studiach była wychowawczynią w świetlicach, zespołach przedszkolnych i zakładzie poprawczym dla trudnych dziewcząt. Była też nauczycielką psychologii w seminarium dla wychowawczyń przedszkoli oraz współpracowała – jako autorka i redaktorka – z redakcją czasopisma „Wychowanie w zespole”, wydawanego przez Instytut Higieny Psychicznej. Współpracowała m.in. z Januszem Korczakiem i Zofią Zbyszewską.
Okres II wojny światowej W czasie okupacji niemieckiej, od września 1939 do wybuchu powstania warszawskiego, nadal pracowała w zespole Stefana Baleya – w poradni psychologicznej, działającej przy Wydziale Opieki Społecznej Zarządu m. Warszawy. Zgodnie ze swoimi zasadami udzielała pomocy potrzebującym, m.in. Żydom (zob. getto warszawskie, udzielana z narażeniem życia pomoc bezpośrednia). O swojej działalności przed powstaniem pisała m.in. w artykule pt. Dzieci wojenne, który ukazał się w „Kuźnicy" 9 grudnia 1945 (cyt. według. J.T. Grossa, STRACH Antysemityzm w Polsce tuż po wojnie. Historia moralnej zapaści:
Oceniając duchową kondycję młodego pokolenia Polaków, napisała m.in.