Poza glebami, które są stale w całości zalane wodami gruntowymi, często spotyka się mozaikę barw rdzawych i sinych.
Gleby glejowe są zarówno glebami strefowymi, charakterystycznymi dla obszaru tundrowego, jak i glebami śródstrefowymi, które występują na całym świecie w miejscach na tyle wilgotnych, by zachodziła dominacja procesu glejowego (najczęściej w obniżeniach terenu, w miejscach o wysokim zaleganiu wód gruntowych).
Gleby glejowe w strefie tundry thumb|200px|Tundrowa gleba glejowa (Alaska) W myśl tradycyjnej geograficzno-genetycznej szkoły w obrębie geografii gleb gleby glejowe są glebami strefowymi dla obszaru tundry w obrębie polarnego pasa klimatycznego. Obszar ten charakteryzuje się niskimi temperaturami (średnia temperatura roczna od −2 do −12 °C), długą mroźną zimą, chłodnym latem i niskimi opadami (140–400 mm). Mimo niskich opadów, słabe parowanie powoduje znaczną wilgotność gruntu i powietrza. Powszechne jest występowanie wieloletniej zmarzliny, której warstwa czynna rozmarza w ciągu lata do głębokości 50–150 cm.