Jann Ronis uważa, że przyczyną jej upadku nie był konflikt klasowy, religijny czy walka o władzę z własnym synem, a raczej konflikt zewnętrzny i nieudana dla niej walka z interweniującymi wojskami dynastii Qing.
Cełang Lhamo jest jedną z niewielu kobiet w historii Tybetu, które dzierżyły władzę państwową, a o których zachowały się przekazy z epoki. Jest również jedną z najlepiej opisanych w literaturze Zachodu Tybetanek. Podstawowymi dokumentami źródłowymi opisującymi życie i losy Cełang Lhamo są Królewskie genealogie królestwa Dege, skompilowane i wydane staraniem jej syna w 1828, oraz dzieła tybetańskiego uczonego Gece Mahapandity, wieloletniego kapelana królowej, których większość stała się dostępna dla zachodniej tybetologii dopiero w roku 2000.