Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w latach 1919–1921 był oficerem gospodarczym we Lwowie, a później w Grodnie. Równolegle do służby wojskowej uzupełniał wiedzę i w 1920 eksternistycznie zdał maturę w V Gimnazjum im. Hetmana Żółkiewskiego we Lwowie. W 1921 przeszedł do rezerwy i rozpoczął studia na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej, jako specjalizację wybrał entomologię i ochronę lasu, jego promotorem był prof. Aleksander Kozikowski. W 1922 wstąpił do Polskiego Związku Entomologicznego. W 1925 został inżynierem leśnikiem. Od 1926 pracował jako asystent, w kierowanej przez prof. Kazimierza Simma, pracowni zoologii i entomologii Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie. 1 października 1928 objął obowiązki wykładowcy i zastępcy kierownika Państwowej Szkoły dla Leśniczych w Cieszynie oraz wstąpił do Związków Zawodowych Pracowników Leśnictwa i Drzewnictwa. W 1929 przedstawił rozprawę pt. Morfologia narządów pyszczkowych larw i chrząszczy korników, na podstawie której uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 1931 przeniósł się do Warszawy, gdzie powierzono mu stanowisko kierownika Oddziału Ochrony Lasu w Zakładzie Doświadczalnym Lasów Państwowych. Od 1936 prowadził wykłady zlecone i ćwiczenia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. W 1937 opublikował rozprawę pt.