W 2000 odegrała rolę Hanny Glawari w operetce Wesoła wdówka w monachijskim Staatstheater am Gärtnerplatz, a także wystąpiła w Montpellier w Medei Cherubiniego (wersja koncertowa) oraz w La Coruñi jako Leonora (Fidelio, także wersja koncertowa).
W 1998 została laureatką prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning. Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec oraz Bawarskim Orderem Zasługi.
Była żoną reżysera Setha Schneidtmanna; miała dwoje dzieci: Philippa i Sarę. Zmarła 18 sierpnia 2009 w Tokio z powodu tętniaka aorty.
Przypisy
Bibliografia Alan Blyth, Hildegard Behrens, „Opera” 11/1991, s. 502–508. Encyclopedia of World Biography (hasło Hildegard Behrens), wyd. 2, Gale 2004, s. 120–121. Elizabeth Forbes, Behrens, Hildegard, w: Laura Macy (red.), The Groove Book of Opera Singers'', Oxford University Press 2008. Karl-Josef Kutsch, Leo Riemens, Großes Sängerlexikon, wyd. 4, 2004, s. 320.
Linki zewnętrzne Sylwetka Hildegard Behrens na stronie festiwalu w Bayreuth oraz na stronie bach-cantatas.com Wybrane nagrania Hildegard Behrens w serwisie Spotify