W działalność niniejszej grupy zaangażowani byli także Harry Seidel oraz Fritz Wagner. Podczas gdy ostatni pobierał od uciekinierów stosowne opłaty za pomoc, posiadający broń Seidel i Jercha podjęli się zadania odbierania tychże z mieszczącego się po wschodniej stronie wejścia do tunelu. Bez wiedzy Wagnera obaj organizowali także ucieczki studentów. Do wykrycia tunelu doszło za sprawą donosu mieszkającego po zachodniej stronie i będącego na usługach Stasi tajnego informatora o pseudonimie „Naumann”. Po zgromadzeniu informacji bezpieka NRD opracowała plan schwytania inicjatorów akcji oraz zamknięcia tunelu, który dokładnie obserwowano od 24 marca. W dniu śmierci Jercha w towarzystwie Seidla miał dopomóc w ucieczce dwójce starszych ludzi. Oczekująca tam na aktywistów grupa pościgowa Stasi otrzymała nawet rozkaz użycia broni. Podczas gdy Jercha udał się do sieni budynku aby odebrać uciekinierów, uprzedzeni wcześniej agenci służby bezpieczeństwa otworzyli ogień. Heinz Jercha został trafiony rykoszetem w klatkę piersiową, po czym wycofał się przez tunel z powrotem do Berlina Zachodniego, gdzie zmarł od ran.