W celu ominięcia postanowień traktatowych, oprócz pojazdów dla wojska, zbudowano także pojazdy przeznaczone dla policji porządkowej. Wersje te różniły się tylko uzbrojeniem. Wersja wojskowa nie posiadała stałego uzbrojenia, a w czasie ćwiczeń montowano na nich jeden karabin maszynowy. Wersja policyjna uzbrojona była w dwa karabiny maszynowe i dwa pistolety maszynowe. W obu wersjach istniała możliwość zamontowania aż 6 karabinów maszynowych, tyle było bowiem stanowisk. Zbudowano 31 samochodów w wersji policyjnej i 105 w wersji wojskowej.
Użycie Samochody pancerne DZVR pierwszej wersji zostały wprowadzone na uzbrojenie armii niemieckiej i użyte zostały w walkach na wschodnich granicach Niemiec, także przez oddziały niemieckie znajdujące się w krajach nadbałtyckich i Ukrainie, do czego były od początku przeznaczoneSamochody pancerne i transportery opancerzone Wojska Polskiego 1918–1950 str. 18-22. W czasie walk większość z nich została zniszczona. Tylko nieznaczna ich liczba wróciła do Niemiec.
Kilka z nich (od 5 do 10) została przejętą przez powstające wojsko litewskie, od oddziałów niemieckich walczących na Litwie w 1918 roku. W wojsku litewskim były użytkowane do 1940 roku.