W walce finałowej z Węgierką Iloną Elek-Schacherer z powodu remisu w ostatniej walce (w pierwszej rundzie 3–3 w drugiej 2–2, w trzeciej 4–4) zdobyła srebrny medal. Podczas ceremonii wręczenia medalu wykonała nazistowskie pozdrowienie, co zostało uznane za zdradę wobec pozostałych Żydów.
Podczas mistrzostw świata w Neapolu w 1929 roku (oficjalnie rozgrywanych pod tą nazwą dopiero od 1937) zdobyła złoty medal w zawodach indywidualnych, wyprzedzając Holenderkę Johannę de Boer i Węgierkę Margit Danÿ. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Wiedniu ponownie zwyciężyła, tym razem wyprzedzając Węgierkę Ernę Bogáti i Austriaczkę Ellen Preis. Złoty medal w turnieju indywidualnym zdobyła również na mistrzostwach świata w Paryżu (1937), plasując się przed Iloną Elek i Ellen Preis. Na tej samej imprezie zdobyła także srebrny medal w turnieju drużynowym.
Zmarła w 1953 na raka piersi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jews In Sports Online: Helene Mayer Sports Reference: Helene Mayer