Następnie został szefem sztabu 4 turkiestańskiego pułku strzeleckiego, a potem dowódcą 5 pułku strzeleckiego w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym. W 1926 był słuchaczem wyższego kursu dowódców „Wystriał”. Po jego ukończeniu w styczniu 1927 roku został dowódcą 3 turkiestańskiego pułku górskiego, którym dowodził do października 1930 roku. W czasie swojej służby w Środkowoazjatyckim OW brał udział w walkach przeciwko Basmaczom.
W październiku 1930 roku zostaje przeniesiony do Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, gdzie został szefem sztabu 56 Dywizji Strzeleckiej i funkcję tę pełnił do lutego 1935 roku, został wtedy szefem oddziału 9 sztabu Leningradzkiego OW. Następnie w październiku 1936 roku został dowódcą 31 Brygady Zmechanizowanej.
W sierpniu 1938 roku zostaje aresztowany przez NKWD pod zarzutem udziału w spisku kontrrewolucyjnym. W więzieniu przebywał do lutego 1940 roku, gdy ostatecznie został oczyszczony z zarzutów i zrehabilitowany.
Po wyjściu z więzienia został mianowany dowódcą piechoty 121 Dywizji Strzeleckiej w Bialoruskim Okręgu Wojskowym, a w lipcu 1940 roku komendantem Lepelskiej wojskowej szkoły moździerzy.