Ze względów oszczędnościowych moduł nie został pokryty typowym kocem termicznym w kolorze srebrnym, lecz wykorzystano znajdujący się w magazynie koc w kolorze pomarańczowym.
Ze względu na pilność projektu, został on zmontowany przed przygotowaniem modułu SO-1, a gotowy do lotu sprzęt przekazano do Space Station Processing Facility w Centrum Kennedy’ego 7 czerwca 1995. Moduł został wystrzelony w kosmos na podkładzie wahadłowca Atlantis 12 listopada 1995 roku w trakcie misji STS-74.
Nowe panele słoneczne i MEEP
Moduł został wykorzystany jako pojazd transportowy dla dwóch nowych baterii ogniw fotowoltaicznych. Zostały przytwierdzone do modułu w pojemnikach, a po zacumowaniu do Mira zamontowane na module Kwant-1 w trakcie spaceru kosmicznego. Pierwsza z baterii, tzw. Mir Cooperative Solar Array, była wspólnym projektem amerykańsko-rosyjskim i służyła jako test sprzętu dla planowanej stacji ISS. Miała powierzchnię 42 m² i była w stanie produkować 6.7 kW energii. Drugą była rosyjska bateria typu MSB. Wedle planów miała zostać zamontowana na module Priroda, ale zmieniono jej lokalizację po przeprojektowaniu modułu.