Później był zastępcą szefa Pierwszego Głównego Zarządu przy Radzie Ministrów ZSRR, brał udział w budowie pierwszej bomby wodorowej w ZSRR, 23 października 1953 został członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR, w latach 1953–1955 kierował Zarządem Naukowo-Technicznym Ministerstwa Budowy Maszyn Średnich ZSRR, a 1955–1957 był zastępcą ministra budowy maszyn średnich ds. nowej techniki.
Od 1957 do czerwca 1960 szef Głównego Zarządu Wykorzystywania Energii Atomowej przy Radzie Ministrów ZSRR, od czerwca 1960 do lutego 1962 przewodniczący Państwowego Komitetu Rady Ministrów ZSRR ds. Wykorzystywania Energii Atomowej, od lutego 1962 do 1965 zastępca przewodniczącego tego komitetu, 1966-1978 przewodniczący Komisji Problemów Naukowych Rozbrojenia Akademii Nauk ZSRR, później do śmierci członek Państwowego Komitetu ZSRR ds. Nauki i Techniki. Od 1946 do 1984 kierował katedrą specmetalurgii Moskiewskiego Instytutu Inżynieryjno-Fizycznego, był doktorem nauk technicznych. Autor wspomnień. Od 31 października 1961 do 29 marca 1966 był zastępcą członka KC KPZR.