Mimo oporu Wilhelma i stanów podział ten został przeprowadzony: Henryk otrzymał niewielką część księstwa z Dannenbergiem, jednorazową zapłatę 4000 talarów i roczną rentę w wysokości 500 talarów. Wilhelm zatrzymał główną część księstwa z Celle, przyjmując jednak na siebie wszystkie długi księstwa oraz ciężary podatkowe na rzecz Rzeszy. Henryk (jako starszy z braci) zachował też pierwszeństwo do dziedziczenia po ewentualnym wymarciu brunszwickiej linii Welfów (i faktycznie, jego syn August objął to dziedzictwo w 1634 r.).
Spory między braćmi o podział księstwa wkrótce jednak zaczęły się na nowo i zakończone zostały dopiero po śmierci Wilhelma. Przeszkodą w ich zakończeniu za jego życia była choroba umysłowa, w którą Wilhelm popadł w 1581 r. i która spowodowała jego niezdolność do samodzielnych rządów.
Życie prywatne Żoną Henryka była Urszula, córka księcia Saksonii-Lauenburga na Ratzeburgu Franciszka I. Z małżeństwa tego pochodziło siedmioro dzieci: Juliusz Ernest (1571–1636), następca ojca jako książę Brunszwiku-Dannenberga, Franciszek (1572–1601), Anna Zofia (1573–1574), Henryk (1574–1575), Sybilla Elżbieta (1576–1630), żona Antoniego II, hrabiego Oldenburg-Delmenhorst, Sydonia (1577–1645), August (1579–1666), książę Brunszwiku-Wolfenbüttel.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Brunszwiku Kategoria:Welfowie Kategoria:Urodzeni w 1533 Kategoria:Zmarli w 1598